Eskişehir Şairler Derneği Başkanı Kenan Demirel, kaybettiği telefonuyla ilgili yazdığı ‘Yanarım’ başlıklı şiiriyle dikkat çekti. Geçtiğimiz yıl bir etkinlik sırasında telefonunu kaybeden Demirel, şarja taktığı cihazının geri döndüğünde yerinde olmadığını fark etti. Mobil bankacılık ve diğer uygulamalara erişim sağlayamamanın zorluklarını dile getiren Demirel, bu deneyimini şiirle ifade etti.
“ÇALINMA İHTİMALİ YÜKSEK AMA BİLEMİYORUZ”
Yoğun yaşam koşulları nedeniyle şiirini sonradan tamamlayabilen Demirel, dörtlüklerini sosyal medya üzerinden paylaştı. Telefonunun kaybolmasının ardından yeni bir cihaz almak zorunda kalan Demirel’in eseri, okuyuculardan olumlu tepkiler aldı. Demirel, olayın detaylarını şöyle aktardı: “O gün kafamız dağınıktı, yorgunduk. Hava kararmıştı. Şarjım bittiği için telefonu bir odada bırakmıştım. Etkinlikten döndüğümüzde telefon kaybolmuştu. Aradığımızda, ‘Aradığınız kişiye ulaşılamıyor’ yanıtını aldık. Çalınma ihtimali yüksek ama kesin bir şey söyleyemeyiz. Bu konuda karakola gidip ifade verdik.”
“TELEFONUM KAYBOLUNCA ADETA ELİM AYAĞIM BAĞLANDI”
Kaybolan telefonu sonrasında günlük hayatında yaşadığı sıkıntıları da paylaşan Demirel, “Teknoloji kolay gibi görünse de zora düştüğünde oldukça zorlayıcı olabiliyor. Telefonum kaybolduğunda adeta elim ayağım bağlandı. Yeni bir cihaza geçince her şey alt üst oldu. Şiirimde de belirttiğim gibi, hafızam kaybolmuş gibi hissettim. Rehberim, bankacılık uygulamalarım, hepsi gitti. Yoğunluğum nedeniyle bu şiiri tamamlamak zaman aldı. Sosyal medyada paylaştığım şiirime güzel yorumlar geldi. Bir arkadaşım, ‘İyi ki telefonu kaybetmişsin, yoksa bu şiir çıkmazdı’ şeklinde şaka yaptı. Diğer bir kişi de, ‘Maşallah, çok sevindim’ dedi. Kaybolan telefonum yaklaşık 15 bin TL değerindeydi. Yeni aldığım cihaz ise yaklaşık 20 bin TL’ye mal oldu.” şeklinde konuştu.
“CİHAZLA BİRLİKTE AKLIM DA GİTTİ”
Kenan Demirel’in ‘Yanarım’ başlıklı şiirinde yer alan ifadeler ise dikkate değer:
“Dinlesin iyice dostum, düşmanım; bir iş ki başıma geldi, yanarım
Tedbirsizlik ettim, hayli pişmanım; androidim zayi oldu, yanarım
Cihazla birlikte aklım da gitti; gizli şifrelerim, saklım da gitti; fotoğrafım, dosyam, şarkım da gitti; hafızamı kökten sildi, yanarım
Aygıtı bulmaktı, inanın, derdim; karakola gittim, ifade verdim. İyice gerildim, fena ürperdim; kabahat bizlere kaldı, yanarım
Bulup buluşturup bir cihaz aldık. Kabını bulduk da beyinsiz kaldık. Aklını kurmaya servise saldık. Bildik gelen bir tek zildi, yanarım
Sim kart bulamadı operatörüm. İş asla beklemez, dedim müdürüm. Her nere gittimse işler kördüğüm. Bahaneler tüydü, kıldı, yanarım
Mobil bankalara giremez oldum; maaşı, ek dersi göremez oldum. Sıralı borçları veremez oldum. Hacizci kapıyı çaldı, yanarım
Menüyü dinlemek için tuşa bas; kareye, yıldıza, üçe, beşe bas. Telesekreteri dinle, boşa bas; o bile eğlendi, güldü, yanarım
Çözüme yaklaştık, olursa eğer; görüntüyü açtık, görmeye değer. Şarjımız yetmişten az imiş meğer; bağlantımız dondu, soldu, yanarım
Patronlarda para, bizde zaman çok; ambarlarla arpa, kulda saman çok. Piyasaya baksan işler yaman çok; o da geldi bizi buldu, yanarım
Temsilciye göre şarjımız düşük, tezgahtara göre tarzımız düşük, pazara göre de arzımız düşük. Sanki sürümümüz öldü, yanarım.”
